Bransoleta pochodzi z tradycji plemienia Kuchi – nomadów zamieszkujących tereny Afganistanu. Wykonana została z mosiądzu o ciepłej, złamanej barwie, z widoczną patyną i śladami ręcznej obróbki. Konstrukcja jest szeroka, solidna i wyraźnie ciężka wizualnie – to biżuteria, która nie ma być subtelnym dodatkiem, lecz centralnym punktem stylizacji.

Front bransolety zdobi pionowy panel z drobnymi, intensywnie niebieskimi koralikami osadzonymi w metalowych ramkach. Po bokach znajdują się rozetowe kompozycje z tych samych turkusowych elementów. Niżej widoczne są większe oczka z czerwonym szkłem o głębokim, rubinowym tonie. Zestawienie niebieskiego i czerwieni to klasyczny motyw w biżuterii afgańskiej – kontrastowy, mocny, łatwo rozpoznawalny.

Korpus zdobiony jest perforacjami, tłoczeniami i pasmami drobnych ornamentów. U dołu znajduje się charakterystyczny, ząbkowany pierścień dekoracyjny, który nadaje formie surowości i rytmu. Wnętrze pozostaje gładkie, z widocznym mechanizmem zamknięcia.

Bransoleta zamykana jest na skobel, co jest typowe dla tradycyjnych, szerokich mankietów plemiennych. Taki system pozwala na stabilne osadzenie na nadgarstku mimo masywnej konstrukcji. To autentyczna forma biżuterii etnicznej – nie projekt inspirowany folklorem, lecz przedmiot wywodzący się z realnej kultury nomadów.