Zabytkowe szkło rzymskie
Kategoria obejmuje koraliki wykonane ze starego szkła rzymskiego, pozyskiwanego na terenach Bliskiego Wschodu, w tym z rejonów Afganistanu i dawnych szlaków handlowych. Szkło to pochodzi z materiału o wielowiekowej historii, sięgającej czasów rzymskich, kiedy wyroby szklane były szeroko rozpowszechnione w handlu i użytkowane na ogromnych obszarach Europy, Azji i Bliskiego Wschodu. Stąd przyjęta nazwa szkła romańskiego, funkcjonująca w obiegu kolekcjonerskim.
Pierwotnie szkło to było częścią naczyń, dzbanków i przedmiotów użytkowych, które z biegiem stuleci uległy zniszczeniu i fragmentacji. Odzyskane fragmenty zostały starannie wyselekcjonowane i ręcznie obrabiane, a następnie cięte na bryłki o zróżnicowanych formach i barwach, zachowując naturalną strukturę materiału.
Wiele koralików nosi wyraźne ślady wieku – matowienie powierzchni, mikroubytki, przebarwienia i korozję szkła, powstałe w wyniku długotrwałego oddziaływania warunków środowiskowych. Te cechy nie są wadą, lecz potwierdzeniem autentyczności i wieku materiału, wyraźnie odróżniającym je od współczesnych, masowo produkowanych koralików szklanych.
Koraliki ze szkła weneckiego wykorzystywane są jako elementy centralne i akcenty w biżuterii etnicznej, historycznej i autorskiej, gdzie liczy się pochodzenie surowca, jego historia oraz niepowtarzalny charakter, a nie idealna powtarzalność formy.
