Srebrne kolczyki o formie dużych kół należą do charakterystycznych ozdób spotykanych w biżuterii plemion Beludżów zamieszkujących pogranicze Afganistanu, Pakistanu i Iranu. Konstrukcja została wykonana z cienkiego srebrnego drutu tworzącego lekką obręcz, do której przymocowano bogaty zestaw ruchomych elementów dekoracyjnych. W przeciwieństwie do prostszych kolczyków plemiennych ten typ ozdoby wyróżnia się wyjątkowo rozbudowaną kompozycją zawieszek.

Centralną część dekoracji tworzą niewielkie srebrne kulki oraz ozdobne koraliki, w tym charakterystyczne stare koraliki szklane o wielobarwnym wzorze. Tego typu elementy często pojawiały się w biżuterii nomadów, ponieważ mogły pochodzić z handlu karawanowego. Dzięki temu w jednej ozdobie spotykały się materiały i style pochodzące z różnych regionów Azji.

Dolna część kolczyków została wzbogacona o liczne chwosty z cienkiego drutu zakończone ząbkowanymi blaszkami oraz drobnymi koralikami. Podczas ruchu elementy te poruszają się swobodnie, tworząc charakterystyczną dynamikę biżuterii noszonej przez kobiety w społecznościach nomadów. Takie ozdoby były nie tylko dekoracją, ale również wyraźnym elementem stroju podkreślającym status i bogactwo właścicielki.

Widoczna patyna srebra oraz nieregularności ręcznego montażu wskazują na tradycyjny warsztat rzemieślniczy. Kolczyki tego typu należą do rzadszych przykładów biżuterii beludżańskiej, ponieważ łączą w sobie kilka różnych elementów dekoracyjnych – dzwonki, koraliki oraz metalowe chwosty – tworząc bogatą i niezwykle charakterystyczną kompozycję.