Biżuteria plemion Kuchi powstawała z myślą o ruchu, świetle i dźwięku. Prezentowana para kolczyków wykonana została z mosiądzu i składa się z kilku elementów tworzących dynamiczną kompozycję. Górna część ma formę niewielkiej, okrągłej rozety z ręcznie tłoczoną powierzchnią. W jej centrum osadzono czerwone szkło przypominające karneol, które stanowi mocny punkt kolorystyczny całej ozdoby.

Z boków rozety zwisają krótkie łańcuszki zakończone drobnymi metalowymi kulkami. Centralnym elementem jest natomiast kopułowy dzwon – forma bardzo charakterystyczna dla biżuterii z Afganistanu. Konstrukcja ta przechodzi w gęstą kaskadę łańcuszków, które zakończone są małymi metalowymi dzwoneczkami.

Przy każdym ruchu głowy zawieszki poruszają się swobodnie, tworząc delikatny metaliczny dźwięk. W kulturze nomadów taki efekt był niezwykle ważny – biżuteria nie była jedynie ozdobą, ale także elementem rytmu tańca i ruchu ciała. Właśnie dlatego w wielu ozdobach plemiennych pojawia się tak duża liczba drobnych zawieszek.

Kolczyki tego typu były częścią tradycyjnego stroju kobiet z karawan przemierzających pustynne regiony Afganistanu i Pakistanu. Surowy mosiądz, czerwony akcent szkła oraz ruchome łańcuszki tworzą ozdobę o wyraźnie plemiennym charakterze, który do dziś przyciąga kolekcjonerów biżuterii etnicznej.