Biżuteria nomadów Kuchi wyróżnia się bogactwem form oraz wyraźną, niemal architektoniczną konstrukcją. W tej parze kolczyków górna część została ukształtowana w trójkątny element dekoracyjny, którego krawędzie zdobią drobne niebieskie kamienie stylizowane na turkus. W centrum umieszczono czerwone szkło przypominające karneol, tworzące charakterystyczny kontrast kolorystyczny znany z afgańskiej biżuterii.

Dolna część kolczyków przybiera formę kopułowych jumek, wykonanych z mosiądzu i ozdobionych drobnymi turkusowymi elementami. Z ich krawędzi zwisają liczne metalowe zawieszki zakończone małymi kulkami. Każdy z tych elementów porusza się swobodnie podczas ruchu, dzięki czemu kolczyki zyskują niezwykle dynamiczny charakter.

Szczególnie ciekawym detalem jest dodatkowy ozdobny łańcuszek wykonany z drobnych koralików w odcieniach błękitu i żółci. Takie elementy pojawiały się w biżuterii Kuchi jako dodatkowe ozdoby łączące kolczyk z włosami lub nakryciem głowy. Dzięki temu cięższa biżuteria mogła być stabilnie noszona, a jednocześnie tworzyła bardziej rozbudowaną dekorację twarzy.

Połączenie mosiądzu, turkusowej ornamentyki, czerwonego szkła oraz licznych ruchomych elementów tworzy biżuterię o bardzo wyrazistym plemiennym charakterze. Kolczyki tego typu stanowią dziś interesujący przykład dawnej sztuki jubilerskiej Afganistanu, w której kolor, ruch i metaliczny połysk budowały wyjątkową ekspresję ozdoby.