Srebrne kolczyki o formie prostych kół należą do najstarszych i najbardziej rozpowszechnionych typów ozdób noszonych przez kobiety w regionach Afganistanu i północnego Pakistanu. Konstrukcja opiera się na grubszym srebrnym drucie zamykanym tradycyjnym zaczepem, który pozwalał łatwo zakładać i zdejmować kolczyki. Tego rodzaju biżuteria była popularna w społecznościach nomadów, gdzie ceniono trwałość i prostotę formy.

Dolna część obręczy została ozdobiona niewielkim srebrnym dzwonkiem o stożkowym kształcie. Element ten pełnił zarówno funkcję dekoracyjną, jak i symboliczną. W wielu tradycyjnych ozdobach plemiennych ruchome zawieszki wprowadzały subtelny dźwięk podczas poruszania się, dzięki czemu biżuteria stawała się bardziej wyrazista.

Obok dzwonka umieszczono małą srebrną płytkę z osadzonym kolorowym szkłem. Intensywne barwy – czerwieni, zieleni lub błękitu – były powszechnie stosowane w biżuterii Afganistanu jako dekoracyjne imitacje kamieni szlachetnych. Kontrast pomiędzy kolorowym szkłem a surowym srebrem podkreśla prostą, ale wyrazistą estetykę plemiennego rzemiosła.

Widoczne spiralne oploty z cienkiego drutu wzmacniają konstrukcję kolczyków i stanowią charakterystyczny detal techniczny spotykany w ręcznie wykonywanej biżuterii regionu. Naturalna patyna srebra oraz drobne nieregularności powierzchni świadczą o ręcznym charakterze wykonania i wieloletnim użytkowaniu tej ozdoby.