Duża prostokątna zawieszka wykonana w Multanie należy do klasycznej grupy ozdób zdobionych sproszkowanym szkłem osadzanym w powierzchni srebra. Centralną część kompozycji zajmuje stylizowany motyw roślinny ujęty w geometryczną ramę złożoną z powtarzalnych bordiur, które tworzą charakterystyczny układ ornamentalny znany z regionalnego rzemiosła południowego Pendżabu.

Dominująca barwa głębokiego kobaltu stanowi jeden z najbardziej rozpoznawalnych wyróżników biżuterii multańskiej. Intensywne tło kontrastuje z jasnym rysunkiem ornamentu roślinnego, przypominając dekoracje spotykane w tradycyjnej ceramice Multanu oraz w architekturze sakralnej regionu, gdzie podobne motywy funkcjonowały jako element symbolicznej kompozycji ochronnej.

Górna krawędź zawieszki wyposażona została w rząd uchwytów do zawieszenia na taśmie, sznurze lub metalowym elemencie naszyjnika, natomiast dolna część zakończona jest szeregiem drobnych dzwoneczków. Ten charakterystyczny detal nie pełni wyłącznie funkcji dekoracyjnej – ruchome elementy stanowiły tradycyjnie ważny komponent biżuterii plemiennej i ceremonialnej, wzmacniając obecność ozdoby poprzez dźwięk i ruch.

Technika zdobienia opiera się na ręcznym osadzaniu sproszkowanego szkła w wyżłobionych polach srebra, co nadaje powierzchni matowy, mineralny charakter i dużą trwałość kolorystyczną. Precyzyjne bordiury otaczające centralny panel świadczą o warsztatowym wykonaniu i dobrze zachowanej strukturze ornamentu.

Forma zawieszki wskazuje na jej funkcjonowanie jako element większej kompozycji naszyjnikowej lub ozdoby stroju regionalnego. Tego typu prostokątne płyty ornamentalne należały do najbardziej reprezentacyjnych elementów biżuterii Multanu i stanowią dziś wyraźny przykład lokalnej tradycji jubilerskiej Pakistanu.

Zachowany układ dekoracji oraz kompletność dzwoneczków podkreślają autentyczny charakter obiektu i jego kolekcjonerską wartość jako przykładu klasycznej biżuterii zdobionej szkłem barwnym z regionu Multanu.