Srebrny kolczyk o półksiężycowej formie jest charakterystycznym przykładem tradycyjnej biżuterii spotykanej w regionie Kaszmiru oraz północnych obszarach Afganistanu i Pakistanu. Konstrukcja została wykonana z grubszego srebrnego drutu tworzącego obręcz, do której przymocowano dekoracyjną tarczę z odlewanego srebra. Element ten stanowi bazę dla licznych ruchomych zawieszek rozmieszczonych w dolnej części ozdoby.

Najbardziej charakterystycznym elementem kolczyka jest gęsty wachlarz łańcuszków zakończonych niewielkimi srebrnymi dzwonkami. Każda zawieszka została ręcznie przymocowana do dolnej krawędzi półksiężyca przy pomocy metalowych ogniw. Tego rodzaju dekoracje były bardzo popularne w biżuterii noszonej przez kobiety w regionach górskich, gdzie ruchome elementy nadawały ozdobom dodatkową dynamikę.

Górna część półksiężyca została ozdobiona rzędem niewielkich srebrnych wypukłości, które tworzą dekoracyjny pas biegnący wzdłuż krawędzi kolczyka. Tego typu zdobienia powstawały zazwyczaj w procesie ręcznego odlewu lub poprzez formowanie metalu przy użyciu prostych narzędzi jubilerskich. Dzięki temu każdy egzemplarz zachowuje indywidualny charakter.

Widoczna patyna srebra oraz nieregularności w detalach konstrukcji są naturalnym efektem ręcznej produkcji i wieloletniego użytkowania. Kolczyk stanowi przykład tradycyjnej biżuterii z Kaszmiru, w której półksiężycowa forma i liczne zawieszki tworzą ozdobę o wyraźnym, plemiennym charakterze.