Kolczyki wykonane z grubszego srebrnego drutu reprezentują prosty, ale niezwykle charakterystyczny styl biżuterii spotykanej wśród ludów zamieszkujących górskie regiony Afganistanu. Ich forma opiera się na dużym kole zamykanym tradycyjnym zaczepem, a centralną część zdobią niewielkie, ręcznie uformowane srebrne elementy. Takie kolczyki powstawały w niewielkich warsztatach rzemieślniczych, gdzie najważniejsza była trwałość i funkcjonalność ozdoby.

Środkowa część kolczyków została ozdobiona trzema niewielkimi srebrnymi bryłkami o nieregularnej formie. Elementy te powstały w procesie prostego odlewu i zachowały surową fakturę metalu, dzięki czemu każdy egzemplarz posiada nieco inny kształt. Tego rodzaju zdobienia są typowe dla biżuterii wytwarzanej poza dużymi ośrodkami jubilerskimi, gdzie rzemieślnicy pracowali przy użyciu podstawowych narzędzi.

Charakterystyczne spiralne oploty z cienkiego drutu wzmacniają konstrukcję kolczyków i jednocześnie pełnią funkcję dekoracyjną. Ten sposób wykończenia często pojawiał się w biżuterii plemiennej Afganistanu oraz regionów sąsiednich, ponieważ pozwalał stabilnie łączyć poszczególne elementy przy zachowaniu prostej technologii wykonania.

Kolczyki tego typu były częścią codziennego stroju kobiet należących do społeczności koczowniczych i półkoczowniczych. Srebro w takich społecznościach pełniło rolę zarówno ozdoby, jak i formy przechowywania wartości. Minimalistyczna konstrukcja i widoczna ręczna praca nadają tym kolczykom autentyczny charakter dawnej biżuterii plemiennej z Afganistanu.