Relief monety nie jest tu tłem, lecz równorzędnym elementem kompozycji. Widać motywy roślinne, zwierzęce symbole i arabskie inskrypcje, miejscami nadgryzione przez czas. Powierzchnia metalu ma przygaszony połysk, przebarwienia i ślady ręcznej ingerencji – żadnej sterylnej jubilerskiej gładkości.

Lapis lazuli w tej wersji jest większy i wyraźniej zaznaczony. Głęboki kobalt przechodzi miejscami w jaśniejszy błękit, z drobnymi inkluzjami pirytu i naturalnymi przejściami tonalnymi. Kamień nie jest perfekcyjnie jednolity – i właśnie to nadaje mu charakter. Każda sztuka ma inny układ barw i wewnętrzny rysunek.

Wydłużony, migdałowy kształt kamienia nadaje całości dynamiki. Mosiężna ramka jest lutowana bezpośrednio do powierzchni krążka, z widocznymi śladami wysokiej temperatury i nieregularnościami przy krawędziach. Ucho jest solidne, podwójne, funkcjonalne – przystosowane do grubszego łańcucha lub rzemienia.

Efekt jest mocny, ale nie krzykliwy. Chłodny metal i intensywny błękit tworzą kontrast oparty na głębi, nie na połysku. Każda zawieszka różni się detalem reliefu, strukturą patyny i układem kamienia.