Masywny naszyjnik typu tork, który wywodzi się z tradycji plemion beludżańskich (Baluchi), zamieszkujących obszary dzisiejszego Iranu, Pakistanu oraz południowego Afganistanu. Forma otwartego, sztywnego obrożu była charakterystyczna dla biżuterii noszonej blisko szyi i miała wyraźnie ceremonialny, a nie wyłącznie dekoracyjny charakter. Tego typu ozdoby stanowiły element stroju codziennego, ale także ślubnego i rytualnego, sygnalizując przynależność plemienną oraz status rodziny.

Naszyjnik wykonany jest z ciężkiego mosiądzu, materiału powszechnie stosowanego w regionach, gdzie srebro było drogie lub trudno dostępne. Mosiądz, dzięki swojej trwałości i masie, idealnie nadawał się do form o dużym obciążeniu wizualnym i symbolicznym. Widoczne ślady ręcznego wykonania, nieregularności oraz naturalna patyna są typowe dla autentycznych wyrobów ludowych i świadczą o rzemieślniczym, a nie przemysłowym pochodzeniu przedmiotu.

Centralny segment naszyjnika oraz boczne elementy zdobione są kolorowymi wkładami ze szkła, które w kulturze beludżańskiej pełniły funkcję zastępczą dla kamieni szlachetnych. Czerwienie, błękity i zielenie nie były przypadkowe — kolory te miały znaczenie ochronne i symboliczne, często przypisywano im właściwości apotropaiczne, czyli chroniące przed „złym okiem” i nieszczęściem. Geometryczne rytowania oraz repetycyjne motywy wzmacniają ten ochronny charakter.

Forma tork była projektowana z myślą o bardzo szczupłej szyi — zarówno młodych kobiet, jak i dziewcząt. Ten egzemplarz ma rozwarcie około 6 cm oraz obwód około 32 cm, co jednoznacznie wskazuje na jego tradycyjne przeznaczenie, a nie współczesne standardy noszenia. Należy pamiętać, że tego typu biżuteria nie była regulowana — dopasowanie do ciała było częścią kulturowego kodu, a nie kwestią komfortu.

Dziś beludżańskie torki są coraz rzadziej spotykane w autentycznej formie. Współczesne kopie często są lżejsze, uproszczone i pozbawione głębi symbolicznej. Ten naszyjnik zachowuje pierwotny charakter: jest ciężki, surowy i jednoznacznie etnograficzny. To obiekt kolekcjonerski i muzealny w swoim wyrazie — przedmiot kultury, a nie modowy dodatek.