Centralną część stanowi klasyczny cylindryczny taweez – schowek na zwinięty fragment modlitwy, wersetu lub osobistego zapisu. Korpus zdobiony jest delikatnym grawerunkiem i dwoma czerwonymi szkiełkami osadzonymi symetrycznie na froncie. Metal ma naturalną patynę, miejscami przetarcia i drobne ślady czasu, które nie są wadą, lecz świadectwem użytkowania.

Dolna krawędź cylindra wykończona została krótkimi łańcuszkami zakończonymi płaskimi blaszkami. Nie ma tu monet – zamiast nich pojawiają się surowe, proste elementy, które przy ruchu wydają cichy, metaliczny dźwięk. Całość jest lekka, ale zachowuje charakterystyczną dla biżuterii Kuchi masywność wizualną.

Łańcuch składa się z ogniw oraz wydłużonych, tłoczonych segmentów o roślinnym motywie. Konstrukcja jest elastyczna, dobrze układa się na szyi i nie przytłacza sylwetki. To model raczej codzienny niż ceremonialny – prostszy, mniej rozbudowany, ale przez to autentyczny i surowy.

Taweez w tej formie to nie dekoracja w zachodnim rozumieniu ozdoby. To przedmiot o funkcji ochronnej, noszony blisko ciała. Nawet pusty zachowuje symboliczne znaczenie – jako kapsuła na intencję, słowo, fragment tekstu, który ma towarzyszyć właścicielowi.