Konstrukcja opiera się na szerokiej, tekstylnej bazie obszytej intensywną mozaiką drobnych szklanych koralików. Czerwień, zieleń i turkusowy błękit układają się w rytmiczny, niemal pulsujący wzór. To nie jest delikatna biżuteria – forma jest zwarta, szeroka i wizualnie ciężka, jak przystało na ozdoby noszone wysoko przy szyi.

Dolną krawędź zdobi rząd metalowych monet z wyraźnymi napisami i ornamentyką. Monety nie pełnią wyłącznie funkcji dekoracyjnej – w kulturze Kuchi stanowiły mobilną formę wartości oraz element podkreślający status. Przy ruchu lekko uderzają o siebie, wydając charakterystyczny, metaliczny dźwięk.

Między monetami znajdują się cylindryczne przekładki owinięte koralikami, które porządkują kompozycję i nadają jej symetrię. Całość zamocowana jest na szerokiej, zielonej taśmie pozwalającej dopasować naszyjnik do szyi. Widoczne są ręczne przeszycia i drobne nierówności, typowe dla pracy rzemieślniczej.

Egzemplarz nosi ślady użytkowania – przetarcia tkaniny, naturalną patynę metalu i miejscowe odbarwienia koralików. Te detale są integralną częścią jego historii. To autentyczna biżuteria nomadyczna, a nie współczesna interpretacja stylu etnicznego.