Forma jest wydłużona i delikatniejsza niż w masywnych koliach plemiennych, ale nie traci charakteru. Łańcuszek obszyty został gęstym rzędem małych metalowych dzwonków, które tworzą subtelną, rytmiczną linię wokół szyi. Całość pozostaje lekka konstrukcyjnie, dzięki czemu naszyjnik dobrze układa się na ciele.

Wzdłuż bocznych partii rozmieszczono niewielkie oprawy z czerwonymi i zielonymi szkiełkami. Kolory są intensywne, kontrastują z przygaszoną patyną metalu i nadają kompozycji typowy dla biżuterii Kuchi, nomadyczny puls. Elementy są łączone ręcznie, bez jubilerskiej symetrii charakterystycznej dla produkcji przemysłowej.

Centralna zawieszka składa się z dwóch okrągłych tarcz z czerwonymi szkiełkami, spod których opada kaskada łańcuszków zakończonych blaszkami i drobnymi krążkami. Ruch jest tu kluczowy – każdy krok wprawia elementy w drżenie, wydobywając cichy, metaliczny dźwięk.

Model reprezentuje lżejszą odmianę tradycyjnej biżuterii z plemienia Kuchi – bardziej użytkową, nadal dekoracyjną, ale wygodniejszą w noszeniu na co dzień. Najlepiej prezentuje się na prostym tle, gdzie jego struktura i detal mogą wybrzmieć bez konkurencji.