Centralnym elementem jest podłużny, rurowy taweez wykonany z jasnego stopu metalu o surowym, plemiennym charakterze. Front zdobi rząd drobnych, kolorowych szkiełek osadzonych w prostych oprawach. Całość nie udaje jubilerskiej perfekcji – to biżuteria tworzona z myślą o funkcji i symbolice, a nie o salonowej sterylności.

Z dolnej części amuletu swobodnie opadają długie łańcuszki zakończone małymi dzwoneczkami. Ten detal nie jest przypadkowy. W kulturze nomadów dźwięk miał znaczenie ochronne, a ruchome elementy podkreślały obecność i energię osoby noszącej naszyjnik.

Łańcuch przy szyi zbudowany jest z plecionych segmentów i prostych ogniw, dzięki czemu całość pozostaje lekka i wygodna. Model nie przytłacza sylwetki – sprawdzi się zarówno w stylizacjach codziennych, jak i jako akcent do surowej, minimalistycznej czerni czy lnu.

Biżuteria nosi ślady ręcznej pracy i czasu, co w przypadku wyrobów Kuchi jest wartością, a nie wadą. To przedmiot z charakterem, który nie udaje antyku – po prostu nim jest, w swojej autentycznej, użytkowej formie.