Długi naszyjnik typu opera zbudowany jest z wielowarstwowej plątaniny mosiężnych łańcuszków, drobnych blaszek i okrągłych zawieszek. Konstrukcja jest lekka wizualnie, ale rozbudowana – metalowe elementy swobodnie opadają, tworząc ruchomą, niemal organiczną formę. Całość sprawia wrażenie biżuterii, która żyje w ruchu.

W bocznych partiach umieszczono niewielkie kolorowe szkiełka – turkusowe i zielone – osadzone w prostych oprawach. To charakterystyczny detal dla hazarskiej estetyki: kontrast chłodnego szkła z surowym metalem. Szkiełka mają nasycony kolor, ale nie dominują kompozycji – są akcentem, nie centrum.

Centralna zawieszka posiada owalną oprawę pozbawioną kamienia. Pusta przestrzeń nie jest wadą konstrukcyjną, lecz śladem historii przedmiotu. Biżuteria plemienna często była naprawiana, przerabiana i użytkowana przez pokolenia. Brak wkładu podkreśla autentyczność i nadaje całości surowy, niemal archeologiczny charakter.

Dolna część zakończona jest gęstą kaskadą cienkich łańcuszków z drobnymi, płaskimi zawieszkami. Każdy ruch powoduje delikatne brzmienie metalu. Model ma wyraźnie ceremonialny klimat i najlepiej prezentuje się jako dominujący element stylizacji – nie jako dodatek, lecz jako główny akcent.