Centralny element stanowi poziomy, płaski taweez o prostokątnej formie, zdobiony rzędami drobnych tłoczeń oraz wstawkami z czerwonego i zielonego szkła. Barwy nie są przypadkowe – w tradycyjnej biżuterii plemion Kuchi czerwień i zieleń należą do najczęściej stosowanych kontrastów. Szkło osadzone jest w prostych oprawach, bez jubilerskiej perfekcji, za to z wyraźnym, ręcznym charakterem.

Dolną krawędź wisiorka wypełniają swobodnie zawieszone chwosty z łańcuszków i płaskich blaszek. Elementy poruszają się niezależnie, wydając cichy, metaliczny dźwięk. To nie jest dekoracja statyczna – ten naszyjnik żyje razem z ruchem ciała, a każdy detal reaguje na gest i krok.

Łańcuch przechodzi w charakterystyczne, podłużne ogniwa z motywem krzyżowym, typowe dla wyrobów z pogranicza Afganistanu i Pakistanu. Konstrukcja jest stosunkowo lekka jak na plemienną biżuterię, dzięki czemu naszyjnik można nosić nie tylko okazjonalnie, lecz także jako wyrazisty akcent codziennej stylizacji.

Widoczne przetarcia, patyna i drobne nierówności są naturalnym efektem ręcznego wykonania i upływu czasu. Biżuteria Kuchi nie powstaje w sterylnych warunkach pracowni jubilerskiej – to rzemiosło nomadów, tworzone z dostępnych materiałów, z naciskiem na symbolikę i obecność ochronnego taweez jako amuletu.