Sygnet wykonany został ze srebra i ozdobiony charakterystycznym szkliwem proszkowym nanoszonym ręcznie w warsztatach Multan w południowym Pakistanie. Koncentryczne pasy dekoracyjne w odcieniach granatu, turkusu i ochry tworzą rytmiczny układ geometryczny typowy dla regionalnej biżuterii ceremonialnej związanej z tradycją jubilerską Pendżabu i Sindh.

Centralnym elementem kompozycji jest duży polerowany lapis lazuli o głębokiej kobaltowej barwie z naturalnymi inkluzjami mineralnymi widocznymi w strukturze kamienia. Subtelne złociste refleksy pirytu podkreślają autentyczność materiału i wzmacniają kontrast między kamieniem a dekoracyjną powierzchnią oprawy.

Szeroka kopułowa forma sygnetu należy do klasycznych typów talizmanicznej biżuterii noszonej w regionie Multan. Pierścienie tej wielkości pełniły funkcję ochronną oraz reprezentacyjną, stanowiąc element identyfikacji kulturowej i statusowej właściciela.

Ornamentalna dekoracja obręczy została dodatkowo wzbogacona rytowanymi motywami geometrycznymi częściowo wypełnionymi szkliwem proszkowym. Ten detal wzmacnia spójność stylistyczną całego obiektu i odpowiada charakterystycznemu językowi form stosowanemu w regionalnym jubilerstwie Azji Południowej.

Zestawienie srebra, szkliwa proszkowego oraz lapisu lazuli stanowi typową kompozycję materiałową spotykaną w tradycyjnej biżuterii Multan pierwszej połowy XX wieku. Zachowana patyna powierzchni potwierdza warsztatowe pochodzenie obiektu i podkreśla jego autentyczny charakter.

Sygnet należy do grupy większych form ceremonialnych występujących w biżuterii talizmanicznej Pakistanu. Egzemplarze o takiej konstrukcji i proporcjach należą do rzadziej spotykanych przykładów regionalnego rzemiosła jubilerskiego.