Kolczyki o półksiężycowej konstrukcji należą do charakterystycznych form spotykanych w biżuterii regionu Kaszmiru oraz północnego Afganistanu. Wykonane zostały ze srebra i zbudowane wokół cienkiej obręczy zamykanej tradycyjnym zaczepem. Dolna część kolczyka tworzy dekoracyjny łuk z ażurowymi otworami, który stanowi bazę dla ruchomych elementów zawieszonych poniżej.

Centralny punkt kompozycji stanowi czerwone szkło osadzone w niewielkiej rozetowej oprawie. Intensywna barwa czerwieni jest jednym z najczęściej spotykanych kolorów w biżuterii plemiennej Afganistanu i regionów sąsiednich. Kamienie lub szkło o takiej barwie symbolizowały energię, ochronę oraz dobrobyt, dlatego często umieszczano je w najbardziej widocznym miejscu ozdoby.

Najbardziej charakterystycznym elementem tych kolczyków jest wachlarz drobnych łańcuszków zakończonych kulkami ze srebra. Każdy z nich został ręcznie przymocowany do dolnej krawędzi półksiężyca, tworząc gęstą kurtynę ruchomych zawieszek. Podczas ruchu kolczyki delikatnie kołyszą się i wydają subtelny metaliczny dźwięk – efekt ceniony w wielu tradycyjnych ozdobach noszonych przez kobiety w regionach górskich.

Widoczna patyna srebra oraz drobne nieregularności w konstrukcji zdradzają ręczny charakter wykonania. Takie kolczyki powstawały w niewielkich warsztatach rzemieślniczych, gdzie używano prostych technik odlewniczych i ręcznego formowania drutu. Stanowią przykład tradycyjnej biżuterii z pogranicza Kaszmiru i Afganistanu, w której półksiężycowa forma i ruchome łańcuszki tworzą ozdobę o silnym, plemiennym charakterze.