Centralny panel przyciąga uwagę natychmiast – powierzchnia pokryta jest równomiernym układem półkulistych wypukłości, tworzących niemal architektoniczną fakturę metalu. Ten typ zdobienia nie opiera się na delikatnym rysunku, lecz na masie i rytmie. Światło pracuje tu na całej powierzchni, odbijając się od każdej wypukłości osobno i budując wrażenie głębi.

W narożnikach oraz w centrum osadzono barwione szkło w czerwieni i zieleni, zamknięte w klasycznych, ząbkowanych kasetach. Kolorystyka nie jest przypadkowa – to zestaw charakterystyczny dla biżuterii z pogranicza Afganistanu i Kaszmiru. Szkło nie udaje kamieni szlachetnych, lecz pełni funkcję kontrastu dla surowego, matowego metalu.

Panel zawieszony jest na grubym, czarnym, skręcanym sznurze zakończonym chwostami. Konstrukcja jest prosta, ale solidna. Metalowe tuleje spinające sznur z panelem podkreślają rękodzielniczy charakter całości. To biżuteria o wyraźnym ciężarze wizualnym, bliższa ceremonialnym ozdobom niż lekkim, codziennym dodatkom.

Powierzchnia metalu nosi naturalną patynę, drobne przetarcia i ślady użytkowania. Nie są to wady, lecz zapis czasu. Przedmiot nie sprawia wrażenia współczesnej stylizacji inspirowanej orientem – zachowuje autentyczny, surowy charakter, w którym forma dominuje nad dekoracyjnością.