Konstrukcja jest rozbudowana i ciężka wizualnie. Sznur tworzą naprzemiennie zielone koraliki szklane oraz duże, ryflowane koraliki mosiężne w stylu beludżańskim. Między nimi pojawiają się autentyczne monety, które wprowadzają rytm i historyczny kontekst. Całość nie jest minimalistyczna – to biżuteria budowana warstwowo, z wyraźną intencją dominacji w stylizacji.

Centralny panel przyciąga uwagę natychmiast. Prostokątna forma wypełniona została czerwonymi kaboszonami oraz drobnym, wielobarwnym szkłem osadzonym w metalowych kasetach. Kompozycja jest symetryczna, a duży, czerwony element w centrum nadaje jej ceremonialny charakter. Ramę zdobią drobne tłoczenia i geometryczne detale.

Po bokach panelu znajdują się niebieskie chwosty koralikowe zakończone metalowymi zawieszkami, a dolną krawędź wypełniają łańcuszki z mosiężnymi, stożkowatymi elementami. Przy ruchu pracują dynamicznie, tworząc charakterystyczny, wielowarstwowy dźwięk. To naszyjnik, który żyje wraz z ciałem, nie pozostaje statyczny.

Widoczna patyna metalu, przetarcia tkaniny w górnej części oraz naturalne różnice w osadzeniu szkła potwierdzają rękodzielnicze wykonanie. To wyrób tworzony manualnie, bez przemysłowej powtarzalności. Forma jest śmiała, niemal teatralna, ale zakorzeniona w nomadycznej estetyce regionu.