Centralny, prostokątny panel wykonany został z mosiądzu i pokryty gęstym, ręcznym rytowaniem. Motyw rozetowy w centrum otaczają symetryczne, miękko prowadzone linie i ornamenty roślinne. W narożach oraz na obrzeżach osadzono barwione szkło w typowych dla regionu kolorach czerwieni i błękitu. Kompozycja jest wyważona, geometryczna, a jednocześnie wyraźnie tworzona ręką rzemieślnika, nie maszyną.

Dolna krawędź panelu zakończona została zawieszkami z drobnymi monetami, które przy ruchu subtelnie dźwięczą. Ten detal nie jest przypadkowy – w biżuterii z pogranicza Afganistanu i Kaszmiru elementy monetarne pełniły funkcję zarówno dekoracyjną, jak i symboliczną, podkreślając status oraz mobilny charakter majątku właścicielki.

Sznur tworzą duże, ciemne koraliki z florystycznym motywem oraz mosiężne przekładki o wyraźnie rzeźbionej formie. Kontrast między czernią szkła a ciepłym odcieniem metalu buduje głębię i ciężar wizualny całości. Zielony, pleciony sznur nadaje konstrukcji surowości i pozwala regulować sposób noszenia.

Naszyjnik nosi naturalne ślady wieku – drobne przetarcia, patynę, minimalne nierówności powierzchni. Właśnie te detale potwierdzają jego autentyczność i rękodzielnicze pochodzenie. To nie jest współczesna stylizacja „na orient”, lecz realny przedmiot z historią, który zachował swoją pierwotną formę i charakter.