Mosiężny naszyjnik typu „krawat” wykonany przez rzemieślników Kaszmirskich to forma zupełnie inna niż klasyczna kolia czy taweez. Konstrukcja składa się z segmentów połączonych sprężystymi spiralami i zdobionych kolorowymi szkiełkami w odcieniach czerwieni, turkusu i zieleni. Centralnym punktem jest trójkątna zawieszka z ażurową ramą i drobnym kamieniem pośrodku, zakończona ruchomymi łańcuszkami z dzwoneczkami.

Forma przypomina ceremonialny krawat – długi, opadający pionowo element, który nie obejmuje szyi, lecz zaczepia się pod nią. Z tyłu znajdują się metalowe uchwyty przeznaczone do wpinania w duże oczka, otwory guzikowe lub specjalne pętle w odzieży. Biżuteria była mocowana do stroju, a nie zawieszana na karku. Dzięki temu ciężar rozkłada się na tkaninie, a całość tworzy wyraźną, pionową linię na torsie.

Widoczne ślady użytkowania, przetarcia i naturalna patyna nadają całości autentyczny, surowy charakter. Spiralne łączenia, tłoczone ornamenty oraz drobne dzwoneczki wskazują na funkcję zarówno dekoracyjną, jak i symboliczną – dźwięk, ruch i światło odbijające się od metalu tworzyły efekt przyciągający wzrok z daleka.

Egzemplarz o długości zbliżonej do pół metra, przeznaczony do noszenia jako ozdobna przypinka pod szyją – na koszuli, sukni, kaftanie czy scenicznej stylizacji. Nie jest to współczesna reinterpretacja, lecz tradycyjny element stroju, dziś rzadko spotykany w tak kompletnej formie.