Segmentowa konstrukcja złożona z połączonych paneli tworzy elastyczny, niemal półmetrowy pas, który układa się pionowo pod linią szyi. Każdy moduł zdobiony jest kolorowymi szkiełkami w odcieniach czerwieni, zieleni i błękitu, osadzonymi w mosiężnych oprawach. Powierzchnia metalu nosi naturalną patynę, przetarcia i mikroślady użytkowania – nie są wadą, lecz świadectwem realnego życia przedmiotu.

Dolna część zakończona jest zwisającą rozetą z drobnymi dzwoneczkami oraz geometrycznym łącznikiem. Elementy poruszają się swobodnie, reagując na ruch ciała. To biżuteria, która nie jest subtelnym dodatkiem – pełni funkcję centralnego akcentu stroju, buduje sylwetkę i przyciąga wzrok.

Na odwrocie znajdują się metalowe uchwyty przeznaczone do wpinania w otwory odzieży – koszule, kaftany, tradycyjne stroje z szerokimi przelotkami. Forma nie służy do noszenia klasycznie na szyi jak naszyjnik. To przypinka typu „krawat”, zakładana pod szyją i opadająca wzdłuż torsu.

Egzemplarz posiada uszkodzenie – brakuje jednego uchwytu mocującego. Ozdobę można stabilnie zamocować przy użyciu dodatkowej spinki lub agrafki, jednak sprzedawana jest jako wyrób niekompletny. Dla kolekcjonera autentycznej biżuterii plemiennej wada ta jest informacją techniczną, nie przekreśleniem wartości historycznej.